พี่เปี่ยมเป็นผู้หญิงที่ เซลฟี่ ไม่เป็น
ย้ำค่ะว่า “ไม่เป็น” เพิ่งจะมาหัดเซลฟี่เมื่อไม่นานมานี้
ย้ำอีกทีค่ะว่า “เพิ่งหัด” คือการเซลฟี่นี่ต้องหัดด้วยนะคะ
                                     ผู้เขียน : “มุมสูงค่ะ”
                                     พี่เปี่ยม : “มันยากอ่ะ”
                                     ผู้เขียน : “ก็แค่ยกมือถือขึ้นมาอีกหน่อยค่ะ”
                                     พี่เปี่ยม : “โอ๊ย ยาก ทำไม่เป็น”
                                     ผู้เขียน : (-.,-“)
แล้วไงคะ เจ้าแม่เซลฟี่(สวยกว่าตัวจริงเสมอ) อย่างผู้เขียน
ก็ทนไมไหว ต้องบอกจนทำให้เป็นให้ยกมือถือตรงกับหน้าได้นั่นล่ะค่ะ
โอเค มุมสูงไม่ได้ แค่ไม่มุมต่ำก็ดีใจแล้วค่ะ ฮ่าๆๆ
13124622_1090618787643581_3285073446854169588_n
ไงล่ะ น่ารักล่ะสิ อิอิ
พี่เปี่ยมเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ รักสวยรักงามปกติในแบบของเธอค่ะ
ซึ่งพี่เปี่ยมดูแลตัวเองดีมากนะคะ ผิวพรรณนี่ดี๊ดี ผู้เขียนนี่ผักชีโรยหน้าค่ะ
สำหรับพี่เปี่ยม ต้องให้ดีจริงอะไรจริง เรียกได้ว่าสปาขัดผิวอะไรเอาหมด
แต่จะให้มาถ่ายรูป เก็กท่านั้นท่านี้ โอ๊ยยย…ทำไม่ได้หรอกค๊าาา
พี่เปี่ยมเป็นคนทำงานเยอะมากค่ะ
ยิ่งงานเบื้องหลังยิ่งเยอะ และเป็นคนมุ่งมั่นตั้งใจมากๆ
การทำธุรกิจของพี่เปี่ยม ผู้เขียนคิดว่าเหนื่อยกว่าหลายๆคนค่ะ
เพราะอะไรน่ะหรอ?
พี่เปี่ยมเป็นคนที่คิดเยอะมาก หลายมุมมาก และอิงความจริงมาก
ดังนั้น…เรื่องของโลกมายา พี่ท่านไม่ถนัดและไม่เข้าใจเอาเสียเลย
ดังนั้น ก็เป็นหน้าที่ของผู้เขียนค่ะ ที่จะทำอย่างไรให้การตลาดเป็นเรื่องจริง
แต่ต้องไม่อิงความจริงจนน่าเบื่อเกินไป เพราะ PPCC เป็นเชิงวิชาการซะส่วนใหญ่
เห็นพี่เปี่ยมดูเป็นสาวคล่องแคล่ว เก่ง ทันสมัย แบบนี้
v
V
img_1398
พี่เปี่ยมเป็นผู้หญิงที่สามารถทำงานได้ทั้งวี่ทั้งวันโดยไม่รู้สึกเบื่อค่ะ
เวลาที่ชวนอยู่ทำงานด้วยกันตอนเย็นกับทีม…คนอื่นๆล้ากันหมดแล้ว
แต่พี่เปี่ยม “อะไร จะกลับแล้วหรอ ขอทำอีกหน่อยนะ ยังสนุกอยู่เลย”
ค่ะ คุณพี่คะ นี่งานนะคะ ไม่ใช่สวนสนุก ปัดโถ่ววววว
ใช่แล้วค่ะ…พี่เปี่ยมรักการทำงาน
หลังๆมา พี่เปี่ยมได้ไปสัมมนาต่างๆ ทำให้เปิดมุมมองขึ้นได้อีกอย่าง
คือต้อง “ไม่ทำ” บ้าง แล้วให้พนักงานทำ รับผิดชอบ เป็นเจ้าของงานเอง
มันดูเหมือนน่าจะสบายใช่มั้ยคะ…ดีสิ จะได้ทำงานน้อยลง
แต่สำหรับพี่เปี่ยมแล้ว มันเป็นอะไรที่ยากมาก มันฝืนตัวเองมาก
ด้วยความเป็นพี่เปี่ยม ก็ยังคอยต้องห่วง ต้องทำเองอยู่ตลอด
แต่ก็ต้องยอม ด้วยคำที่บอกว่า “ให้โอกาสพวกเค้า ได้มีพื้นที่โตขึ้น”
นั่นล่ะค่ะ เป็นที่มาส่วนหนึ่ง ที่ทำให้งาน Marketing อยู่ในมือผู้เขียน
นอกเหนือจากงานอื่นๆ ผู้เขียนก็เริ่มหันมามองเจ้านาย
หึ หึ หึ (หัวเราะแบบเป็นต่อ)
พี่ต้องทำอะไรนะ อัดเสียง ถ่ายรูป ถ่ายคลิปวีดีโอ
เกิดอะไรขึ้นน่ะหรอคะ…โวยวายจ้าาา
เตรียมชุด ปรับลุคเพิ่มขึ้นอีก พี่เคยปรับแล้วนะ บลาๆๆๆ
“งานนี้ให้เป็นเจ้าของงานแล้วนะคะ…นี่ทำเพื่อบริษัทนะคะ”
พี่เปี่ยมก็เลยต้อง ยอมแต่โดยดี ไม่ว่าจะเลี่ยงยังไง ก็ไม่พ้น
ทำงานเบื้องหลังมาเยอะแล้ว ทำไมจะให้คนอื่นเค้ารู้บ้างไม่ได้ล่ะ
มีเจ้านายสวยเก่ง ก็ต้องโชว์ จริงป๊ะ
แล้วพี่ท่านก็ปรับโหมดให้ตัวเองสนุกไปกับมัน
แม้ในระหว่างทาง อาจจะงอแงบ้าง อะไรบ้าง ก็ตาม
ลองมาดูนะคะ ว่าสนุกได้ขนาดไหน

 

น่าร๊ากกกกกกกกกกก (>v<)//

ไปดีกว่า ฟิ้วววววววว….

อ่าว…ทำไมอยู่ดีๆ ก็มาจบซะดื้อๆแบบนั้นล่ะ?

ตามประสาคนกำลังนินทา…ต้องรีบมารีบไปค่ะ

ไปจริงๆแล้วนะคะ บ๊ายบาย
(กระซิบกระซาบ : เจอกันตอนหน้านะคะ อิอิ)

อ่านตอนก่อนหน้านี้ได้ที่