บันทึกเมื่อ 08.02.2016
สวัสดีค่ะ ในที่สุดก็ทนไม่ไหว
ต้องนินทาเจ้านายอีกแล้วค่ะ!!!
ปกติใน Blog นี้ จะมีทั้งเรื่องของ
ความรู้ด้าน ERP บ้าง เกี่ยวกับ PPCC บ้าง
เขียนไปในเชิงวัฒนธรรมองค์กรบ้าง…
เอาจริงๆ วัฒนธรรมเหล่านั้น ก็มาจากผู้หญิงคนนี้เลย
ขอเล่าเรื่องอัดอั้นตันใจเวลาทำงานค่ะ
(จุ๊ๆๆ อ่านเบาๆ แล้วเหยียบไว้เลยนะคะ เดี๋ยวพี่ท่านรู้

เอาล่ะค่ะ เข้าเรื่องได้

เวลาที่เขียนบทความ…
ก็จะมีการตรวจทานเองและให้ทีมช่วยกันตรวจค่ะ

และพี่เปี่ยมมักจะอ่านยามที่สะดวก
สิ่งแรกที่จะทักมา คือ ตัวสะกดผิดนะ คำนี้ใช้เหมาะหรือเปล่า
ตัวหนังสือไม่เหมือนกันนะ ทำไมถึงเขียนว่าแบบนั้น
ตรวจกัน 6-8 ตา ยังไม่เห็นเลย
พี่ท่านใส่แว่น สายตาไม่ดี มองอะไรก็พลาดบ่อยๆ
แต่เรื่องนี้…ตาไวมาก
ละเอียดยิบ ยิบ ยิบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (เก็บกด 555)

อะไรผิดก็แก้ค่ะ ไม่ซีเรียส
แต่ถ้าทำไมเขียนแบบนั้น…ยาวค่ะยาว ต้องคุยกันยาว

ทุกสิ่งอย่าง พี่เปี่ยมต้องเข้าใจ
เพราะพี่เปี่ยมอยากรู้? …เปล่าค่ะ…

พี่เปี่ยมนึกถึงคนอ่าน ว่าจะเข้าใจหรือเปล่า
ยิ่งถ้าเป็นเรื่องของความรู้ ยิ่งต้องย่อยให้เข้าใจง่ายที่สุด
คือกลัวคนอ่านไม่ได้ประโยชน์ว่างั้นแหละค่ะ

อีกเรื่องที่สำคัญ หากเคยอ่านบทความเก่า
มักจะยกเรื่องนี้ขึ้นมาเขียนอย่างเป็นปกติเลยค่ะ
เพราะได้รับการปลูกฝัง และซึมซับมาพอสมควร

แม้จะซึมซับมาแล้ว…บางครั้งก็เข้าไม่ถึง
ล่าสุด เขียนเกี่ยวกับ 3 สิ่ง ที่ PPCC ต่าง

จริงๆแล้ว…บทนี้มีปรับเยอะมากค่ะ
เพราะอะไร? ผิดเยอะหรอ?
เปล่าค่ะ…ผู้เขียน เขียนตามที่เห็น และมีคนบอกมาแบบนั้น
ทุกอย่าง คือ สิ่งที่ PPCC เป็น

แต่สิ่งที่ปรับคือ…ปรับคำพูดที่เสี่ยงต่อการเข้าใจผิด
เข้าใจผิดในทางไม่ดีหรือ?
เปล่าค่ะ…เดี่ยวคนอ่านจะเข้าใจผิดไปในทางที่ดีเกินไป!!!

ใช่ค่ะ…นี่คือสิ่งที่พี่เปี่ยมกังวล
ทำอย่างไรให้ข้อมูลออกมาตามความเป็นจริง
และไม่เสี่ยงในการถูกเข้าใจผิดว่ามันจะดีเกินไป

ดีก็ดีสิ มันจะไม่ดีได้ยังไงกัน เราต้องมีจุดยืนค่ะหึหึหึ แล้วคิดคิดหรอว่ากลัว

                 บทสรุปหลังจากคุยกันมาพักนึง
                 ผู้เขียน : แต่เราก็เป็นแบบนี้นะพี่
                 พี่เปี่ยม : ปรับคำพูด
                 ผู้เขียน : จ่ะ ^.^”
ใจดี และ ยิ้มอ่อน

 

สรุปว่าเวลาที่ทำงานกับพี่เปี่ยม ต้อง

                                  1. ละเอียดรอบคอบ ให้มากถึงมากๆๆๆๆๆที่สุด (เก็บกดอีกแร๊ 555)
                                  2. ทุกอย่างที่สื่อต้องคิดเผื่อหลายๆมุมให้มากๆๆๆๆๆ
                                  3. ต้องเป็นความจริงเท่านั้น!!! อวยไม่ได้ เข้าข้างไม่ได้ ต้อง Real

นี่แค่ยกตัวอย่างเรื่องของการเขียนบทความนะคะ

หึหึหึ

ไม่อยากจะนึกไปถึงส่วนงานอื่นเลย
จะละเอียดยิบๆๆๆๆๆ ขนาดไหน

ยิ่งส่วนงานที่ต้องดิวกับลูกค้าแล้วล่ะก็…
ลูกค้ารับสารตรงหรือเปล่า ลูกค้าจะได้อะไร

ได้งาน Service เพิ่ม ควรดีใจ…ไม่จ้า
คำถามคือ ทำไมถึงได้เพิ่ม เหมาะสมหรือเปล่า
ต้องมีเหตุสมควรจริงๆที่ลูกค้าต้องจ่ายเพิ่ม

เดี๋ยวๆๆ เริ่มนินทาทีไร จะไปยาวทุกที
เก็บไว้ตอนหน้าบ้างดีกว่า (คือมีอีกเยออ่ะค่ะ 555)

สลายตัวเถอะค่ะ
อย่าลืมนะคะ อย่าไปบอกพี่เปี่ยมเรื่องบทนี้นะคะ
แอบอ่าน แอบรู้กันแค่นี้พอ